B.
No. 3071 81
Mr. Langemeijer.
conclusie inzake:
N.V. [verzoekster] .
Aan de Hoge Raad der Nederlanden.
De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden:
Gezien het verzoekschrift, onder dagtekening 16 augustus 1957 tot Uw Raad gericht door
[verzoekster] , gevestigd te [vestigingsplaats]
en houdende beroep in cassatie van een arrest van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 8 augustus 1957, waarbij is bevestigd een vonnis van de Arrondissementsrechtbank aldaar van 19 juli 1957, houdende verklaring van verzoekster in staat van faillissement;
Gehoord de toelichting van het verzoek in raadkamer van Uw Raad van 6 september 1957 door Mr. J. A. Schuering, advocaat te 's-Gravenhage;
Gezien het beroepen arrest en de overige stukken op de zaak betrekkelijk;
Overwegende dat als middel van cassatie is aangevoerd: "schending of verkeerde toepassing van de artikelen; 175 der Grondwet, 20 van de Wet op de Regterlijke Organisatie, 1, 2,4 en 8 der Faillissementswet, doordat het Hof zijn meening dat er redenen van openbaar belang waren om het faillissement uit te spreken mede heeft doen steunen op de omstandigheid dat in het bestuur van de naamlooze vennootschap op onvoldoende wijze was voorzien doordat de beide eenige directeuren in preventieve hechtenis waren gesteld, welke omstandigheid nooit aanleiding kan zijn dat om redenen van openbaar belang een faillissement wordt uitgesproken";
Overwegende dat het middel ongegrond is daar toch de omstandigheid, dat in het bestuur van de naamloze vennootschap niet op voldoende wijze is voorzien, (terwijl de toestand van hebben opgehouden te betalen onbetwist aanwezig is) bij uitstek geschikt is om een reden van openbaar belang voor faillietverklaring in het leven te roepen, daar toch een dergelijke toestand zeer licht leiden kan tot het achterwege blijven van maatregelen, die de omstandigheden van de betrokken naamloze vennootschap zouden kunnen verbeteren of voor verergeren zouden kunnen behoeden;
Overwegende ten overvloede dat het middel ook hierom ongegrond zou zijn, omdat in ieder geval niet valt in te zien, dat het onbestuurd zijn van de vennootschap de andere redenen van openbaar belang, die het Hof noemt, die op zichzelf afdoende zouden zijn en die ten requeste noch voor wat betreft haar bestaan, noch voor wat aangaat haar relevantie worden bestreden, minder dringend zou maken;
Concludeert tot verwerping van het beroep.
Parket 9 september 1957.