ECLI:NL:RBLIM:2025:12184, Rechtbank Limburg, 20-08-2025, C/03/340155 / HA ZA 25-121

1. De procedure

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:

het tussenvonnis in incident van 21 mei 2025,

de conclusie van antwoord tevens houdende eis in reconventie in de hoofdzaak,

de akte uitlating in het incident, tevens akte wijziging van eis in het incident en in de hoofdzaak van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] van 4 juni 2025,

de akte uitlating in het incident van [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] van 18 juni 2025,

de beslissing van de rolrechter van 2 juli 2025 waarbij het recht tot het nemen van een conclusie van antwoord in reconventie in de hoofdzaak vervallen is verklaard,

de akte uitlating eiswijziging in de hoofdzaak van [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] van 16 juli 2025.

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

2. De verdere beoordeling in het incident

Bij tussenvonnis van 21 mei 2025 is [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] in de gelegenheid gesteld de gevorderde (nood)werkzaamheden in het kader van de gevraagde voorlopige voorziening nader te specificeren en daarbij het verschil met de subsidiaire vordering onder punt V. van het petitum in de dagvaarding te duiden.

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] heeft als reactie daarop aangegeven dat een professionele derde zal moeten bepalen welke werkzaamheden er dienen te worden uitgevoerd om het risico op frequente verstoppingen weg te nemen. Volgens [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] is op voorhand niet te bepalen in hoeverre de werkzaamheden voor de duur van onderhavig geding tot het verhelpen van verstoppingen mogelijk gelijk staan aan de eventuele toewijzing van de subsidiaire vordering in de hoofdzaak. Wanneer, volgens de inschatting van een professioneel rioleringsbedrijf, het verhelpen van de verstoppingsproblematiek ‘voor de duur van het geding’ betekent dat zowel financieel als technisch het riool deels vervangen moet worden, dan is dat inherent aan het rioleringsprobleem, aldus [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] . Teneinde te benadrukken dat het wel een tijdelijke maatregel betreft, heeft zij haar vordering aldus gewijzigd dat de zinsnede ‘in ieder geval’ wordt verwijderd. Voor het geval de rechtbank deze primaire incidentele vordering niet toewijst, stelt [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] recht en belang te hebben bij een afdwingbare vordering op grond waarvan [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] verplicht wordt om op kort mogelijke termijn de benodigde ontstoppings-werkzaamheden te verrichten. Daarmee luidt de gewijzigde vordering in incident als volgt:

Dat de rechtbank bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, voor de duur van het geding,

primair

I. bepaalt dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] verplicht is zijn medewerking te verlenen aan alle door een door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aan te wijzen professionele derde, desgewenst, uit te voeren werkzaamheden om het bestaande rioleringsstelsel voor de duur van dit geding in goede onderhoudsstaat te brengen;

II. bepaalt dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] bij niet naleving van het onder I. bepaalde een dwangsom verbeurt van € 20.000,00 ineens en € 1.000,00 per dag of dagdeel dat hij voor elke opvolgende keer dat medewerking aan het rioleringsstelsel noodzakelijk is, zijn medewerking weigert,

III. [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] veroordeelt tot betaling van de helft van de kosten die met de onder I. bedoelde onderhoudswerkzaamheden gemoeid zijn;

subsidiair

IV. bepaalt dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] verplicht is zijn medewerking te verlenen aan alle door, een door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aan te wijzen professionele derde, uit te voeren ontstoppingswerkzaamheden, voor iedere verstopping van het bestaande rioleringsstelsel voor de duur van dit geding,

V. bepaalt dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] bij niet naleving van het onder I. bepaalde een dwangsom verbeurt van € 20.000,00 ineens en € 1.000,00 per dag of dagdeel dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] voor elke opvolgende keer dat medewerking aan het rioleringsstelsel noodzakelijk is, zijn medewerking weigert,

VI. [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] veroordeelt tot betaling van de helft van de kosten die met de onder I. bedoelde onderhoudswerkzaamheden gemoeid zijn.

De rechtbank oordeelt als volgt.

Naar het oordeel van rechtbank heeft [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] voldoende processueel belang bij haar vorderingen in die zin dat de gevraagde voorziening samenhangt met de vorderingen in de hoofdzaak en dat van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] niet verwacht kan worden dat zij de uitkomst van de hoofdzaak afwacht. [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] ondervindt immers, zoals niet in geschil is, hinder als gevolg van verstoppingen. Het toilet en de wasbakken in het garagebedrijf, die door zowel klanten als door medewerkers worden gebruikt, lopen niet goed door. Hoewel [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] de problematische situatie niet ontkent, betwist hij wel dat deze dermate ernstig is dat niet de uitkomst in de hoofdzaak afgewacht kan worden. Daartoe voert hij aan dat hij tot op heden de problemen aan het rioleringsstelsel zelf heeft kunnen oplossen, althans dat hij in staat is om tijdelijke probleemsituaties het hoofd te bieden. De rechtbank gaat aan dat betoog voorbij, nu in het incident voldoende is gebleken dat zelfs waar het tijdelijke (nood)oplossingen betreft, partijen er onderling niet uit lijken te komen. De rechtsverhouding tussen partijen – of de grondslag daarvan nu gelegen is in mede-eigendom, dan wel een recht van erfdienstbaarheid door verjaring – brengt mee dat van beide partijen verwacht kan worden naar redelijkheid te handelen en ervoor te zorgen dat de afvoer en het rioleringsstelsel naar behoren functioneert. Nu daar op dit moment geen sprake van is, wat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] ook niet ontkent, is een ordemaatregel gerechtvaardigd.

Aan de orde is dan de vraag of de gevraagde voorziening voor de duur van de aanhangige bodemprocedure kan worden gegeven. Naar het oordeel van de rechtbank luidt het antwoord op die vraag voor wat betreft het primair gevorderde in het incident ontkennend. Uit de door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] gegeven nadere specificatie en/of onderbouwing van die vordering blijkt onvoldoende dat het in goede onderhoudsstaat brengen van de riolering uitsluitend een tijdelijke noodoplossing betreft en niet tevens ook een duurzame wijziging van het riool. Daarmee is onvoldoende gebleken van het onderscheid tussen deze (primaire) vordering in het incident en de (aanvankelijk) subsidiaire vordering onder V. in de hoofdzaak. Het voorgaande ligt echter anders voor wat betreft de subsidiaire vordering in het incident nu het bij die vordering enkel gaat over ontstoppingswerkzaamheden, waarbij de rechtbank begrijpt dat deze werkzaamheden niet zien op het aanbrengen van wijzigingen aan het riool, maar louter werkzaamheden betreffen teneinde een verstopping te verhelpen. Anders dan [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] stelt, ziet deze vordering op het verhelpen van verstoppingen en niet óók op het volledig voorkomen daarvan door bijvoorbeeld een geheel nieuwe eigen aansluiting te realiseren, dan wel anderszins meer ingrijpende maatregelen te treffen en/of wijzigingen aan het bestaande riool te bewerkstelligen. De beoogde werkzaamheden zullen, zo begrijpt de rechtbank, geen definitieve en ingrijpende veranderingen in het bestaande stelsel van leidingen en putten met zich brengen, zodat - anders dan het in goede onderhoudsstaat brengen van het riool - deze werkzaamheden geen onomkeerbare situatie tot gevolg zullen hebben.

De conclusie is dat de subsidiaire vordering in het incident zal worden toegewezen en dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] zal zijn gehouden zijn medewerking daaraan te verlenen. De gevorderde dwangsom zal worden toegewezen met dien verstande dat de rechtbank termen aanwezig acht deze te matigen tot een bedrag van € 2.500,00 ineens en € 250,00 per dag of dagdeel dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 10.000,00.

De vordering tot veroordeling van [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] om de helft van de gemoeide kosten te voldoen, zal ook worden toegewezen nu [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] geen, althans onvoldoende juridisch steekhoudende argumenten naar voren heeft gebracht die tot een andere conclusie zouden moeten leiden.

Proceskosten

[gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van dit incident tot vandaag begroot op € 614,00 (1 punt x tarief II).

3. De beslissing

De rechtbank

verplicht [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] zijn medewerking te verlenen aan alle door, een door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aan te wijzen professionele derde, uit te voeren ontstoppingswerkzaamheden, voor iedere verstopping van het bestaande rioleringsstelsel voor de duur van dit geding,

bepaalt dat [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] een dwangsom verbeurt van € 2.500,00 ineens en € 250,00 per dag of dagdeel dat hij voor elke opvolgende keer geen medewerking verleent aan de veroordeling onder 3.1 van dit vonnis, met een maximum van € 10.000,00,

veroordeelt [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] tot betaling van de helft van de kosten die met de onder 3.1 van dit vonnis bedoelde onderhoudswerkzaamheden gemoeid zijn,

veroordeelt [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident] tot betaling van de proceskosten tot heden begroot op € 614,00,

verklaart dit vonnis tot zo ver uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af,

in de hoofdzaak

verstaat dat op 6 oktober 2025 van 13:30 tot 16:30 uur een mondelinge behandeling staat gepland,

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M. Etman en in het openbaar uitgesproken op 20 augustus 2025.