ECLI:NL:RBMNE:2017:6372, Rechtbank Midden-Nederland, 05-12-2017, UTR 17/523

Eiser heeft op grond van artikel 35 van de Wpg verzocht om inzage in zijn persoonsgegevens. Verweerder heeft het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard wegens misbruik van recht. De rechtbank beoordeelt allereerst ambtshalve of eiser ontvangen kan worden in zijn beroep, nu hij de machtiging aan zijn gemachtigde en het beroepschrift digitaal heeft ondertekend. Naar het oordeel van de rechtbank moet van geval tot geval beoordeeld worden of er aanleiding bestaat voor twijfel over wie het beroepschrift en/of de machtiging heeft ondertekend en over eisers instemming met de door de gemachtigde namens hem verrichte handelingen. In deze zaak ziet de rechtbank geen reden voor twijfel. Ter zitting hebben eiser en zijn gemachtigde uiteengezet hoe, in hun geval, de digitale handtekening geplaatst wordt. De gemachtigde stuurt de machtiging waarop de handtekening moet worden geplaatst per e-mail aan eiser toe. Eiser plaatst daarop een (eerder) ingescande handtekening en stuurt de machtiging vervolgens per e-mail aan zijn gemachtigde retour. De rechtbank ziet geen beletsel om de ondertekening van de machtiging op deze wijze in dit geval acceptabel te achten. Voor het beroepschrift met de digitaal geplaatste, dus ingescande, handtekening van de gemachtigde van eiser geldt hetzelfde. Verder neemt de rechtbank nog in aanmerking dat uit eisers verklaring ter zitting volgt dat de gemachtigde de door hem opgestelde stukken eerst aan eiser toezendt en dat deze pas aan derden worden verzonden nadat eiser daarmee heeft ingestemd. Voor niet-ontvankelijkverklaring van het beroep bestaat dan ook geen aanleiding. Verder is de rechtbank van oordeel dat verweerder ten onrechte heeft geconcludeerd dat eiser misbruik van recht maakt. Het geheel aan feiten en omstandigheden dat verweerder daaraan ten grondslag heeft gelegd, rechtvaardigt deze conclusie niet. De rechtbank doet een tussenuitspraak en stelt verweerder in de gelegenheid het gebrek te herstellen.